ေက်းဇူးသိမွတ္၍ ခ်စ္တတ္ေသာစိတ္


လူ႔အသုိင္းအဝိုင္းကိုကြၽႏု္ပ္တို႔သတိျပဳဆင္ျခင္ၾကည့္
မည္ဆိုပါက ေက်းဇူးတရားကင္းမဲ့ေသာလူအခ်ဳိ႔ကို
ေတြ႔ရေပမည္။ ေက်းဇူးတရားကင္းမဲ့ရျခင္းမွာ တစ္
ခ်ဳိ႔ကေက်းဇူးမွန္းမသိ၍ျဖစ္သည္။ မိမိအေပၚတဖက္
လူက ေစတနာေမတၱာစိတ္ႏွင့္ အေကာင္းဆံုး ျပဳျပင္
ေပးေသာ္လည္း မိမိ၏အလုိဆႏၵေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ႏွင့္မ
ကိုက္ညီသည့္အခါ အျပစ္တင္တတ္သည္။ ေဝ
ဖန္ရႈတ္ခ် တတ္သည္။ ထုိသုိ႔ေသာသူ၏အသက္
တာ၌ဝမ္းေျမာက္ျခင္းမရွိႏို္္္င္ေပ။ ဤကဲ့သုိ႔ေသာ
သူကုိ လူ႔အသိုင္း အဝုိင္းတြင္ ေတြ႔ႀကံဳရသည္မွာ
ဓမၼတရာ တရားတစ္ခု ပင္ျဖစ္သည္။

ေနာက္ဆံုးေသာကာလ
ေနာက္ဆံုးေသာကာလတြင္ ရွိမည့္လူတို႔၏ စိတ္ေနသေဘာထားမ်ားကုိ သမၼာက်မ္းစာကႀကိဳတင္ သတိေပးေဖၚျပထား ပါသည္။ (၂တိ၊၃း၂)။ ထုိကာလ၌ လူတို႔သည္ကုိယ့္ကုိကုိယ္ခ်စ္ေသာသူ၊ ေက်းဇူးမရွိေသာသူ၊ ေမတၱာေခါင္းပါးေသာသူမ်ားျဖစ္မည္ ဟု ဝိညာဥ္ေတာ္ကအတိအလင္းေျပာထားသည့္အတိုင္း ယေန႔လူမ်ားစြာတို႔သည္ ထုိသေဘာျဖင့္ အသက္ရွင္ေနၾကသည္ကိုေတြ႔ ရသည္။

မိဘမ်ားကသားသမီးမ်ားအေပၚအေကာင္းဆံုးေစတနာစိတ္ျဖင့္ ေမတၱာျပပံ့ပိုးၾကေသာ္လည္း သားသမီးမ်ားက ထုိေက်းဇူးကိုမသိမွတ္ဘဲရွိၾကသည္။ မိဘကတတ္ႏုိင္သည္၊ မတတ္ႏုိင္သည္ ကုိမသိ၊ မိမိလုိခ်င္သည့္အရာကုိသာပမာဏျပဳၾကသည္။ ေက်းဇူးတရားကုိ သိတတ္ေသာသူႏွင့္ ေက်းဇူးတရား ကုိမသိတတ္ ေသာသူ၏ သ႑န္သည္ သူ၏မ်က္ႏွာသြင္ျပင္၌ပင္ ကြာျခားေပၚ လြင့္ရုံသာမက အတြင္းႏွလံုးသား၏ ဝမ္းေျမာက္ျခင္း၌ လည္းမ်ားစြာျခားနားလွပါသည္။

ေက်းဇူးျပဳျခင္းခံရေသာ္လည္း
အႏူေရာဂါသည္(၁ဝ)ဦးကို သခင္ခရစ္ေတာ္ကေက်းဇူးျပဳသျဖင့္ ဆယ္ဦးစလံုးအႏူေရာဂါသည္ ဘဝမွလူေကာင္း ဘဝသို႔ ေရာက္ရွိသြားၾကပါသည(လု၊ ၁၇)။ ‚င္းတို႔သည္ လူ႔အသုိင္းအဝိုင္း၏ဝိုင္းပယ္မႈကိုခံေနရသည့္ဘဝမွ လြတ္ေျမာက္ရသည့္အတြက္ မေဖၚျပႏုိင္ေလာက္ေအာင္ဝမ္းေျမာက္ျခင္းကုိခံစားၾကရသည္။

 သို႔ေသာ္ မိမိတို႔ခံစားရသည့္ ေက်းဇူးတရားကုိ လူအားလံုးကမသိမွတ္ၾကပါ။ ထုိသူမ်ားထဲမွတစ္ဦးသာလွ်င္ သခင္ခရစ္ေတာ္ ထံသို႔ျပန္လာ၍ မိမိအေပၚ ျပဳခဲ့ေသာ ေက်းဇူးအတြက္ က်ယ္ေသာအသံႏွင့္ ကုိယ္ေတာ့္ေရွ႔ေတာ္၌ခ်ီးမြမ္းေၾကာင္းေတြ႔ရသည္။ လူဆယ္ဦးတြင္ တစ္ဦးသာ လွ်င္ဘုရားသခင္၏ ေက်းဇူးတရားကုိသိမွတ္ပါသည္။ က်န္ကိုးဦးမွာ ေက်းဇူးျပဳမႈကိုအတူတကြခံၾကရေသာ္လည္း ေက်းဇူးတရားကုိသိမွတ္တုန္႔ျပန္ျခင္းမရွိၾကပါ။

အျပစ္သားဘဝမွ
ဘုရားရွင္သည္ လူသားတစ္ေယာက္စီတိုင္းအေပၚတြင္ တူမွ်စြာေက်းဇူးျပဳပါသည္။ သို႔ေသာ္ဘုရားသခင္၏ ေက်းဇူးတရား ကုိလူတိုင္းမွတ္ၾကပါ။ ေန႔စဥ္အသက္ေမြးေလာက္ေသာအစာကုိ ဘုရားရွင္ခ်ေပး၍ဝလင္စြာစားေနရျခင္းသည္ ဘုရားရွင္၏ေက်းဇူး ေတာ္ေၾကာင့္ျဖစ္ပါသည္။ သုိ႔ေသာ္ လူအခ်ဳိ႔ကဘုရားရွင္ကုိေပးျခင္းေၾကာင့္မဟုတ္၊ မိမိတို႔လုပ္မွမိမိတို႔စား ရသည္ဟု ေက်းဇူးတရားကုိ မသိမွတ္ဘဲဆုိၾကပါသည္။ ေသခ်ာစြာဆင္ျခင္ၾကည့္ပါက အလုပ္လုပ္ႏုိင္ရန္လို အပ္ေသာ ခြန္အားႏွင့္ က်န္းမာျခင္း ကုိဘုရားေပးထားေၾကာင္းသူတို႔မသိၾကပါ။

က်န္းမာျခင္းသည္ ဘုရားေပး၍ကြၽႏု္ပ္တို႔ရ ေနျခင္းျဖစ္သည္။ ထုိ႔ျပင္ေန႔စဥ္ေဘးမသီ ရန္မခဘဲ လံုျခံဳေဘးကင္းစြာသြား လာႏုိင္ျခင္းသည္ ကြၽႏု္ပ္တို႔ကုိ ဘုရားရွင္ကြယ္ကာ ေပးေန၍ ျဖစ္သည္။ သာ၍ႀကီးမားေသာ ေက်းဇူးမွာ အျပစ္သားဘဝမွလြတ္ေျမာက္၍ အပါယ္သို႔မလားရေတာ့ျခင္း ပင္ျဖစ္ သည္။

ကြၽႏု္ပ္တို႔လူတစ္ေယာက္စီတုိင္းသည္ ေန႔စဥ္၊ ကာယကံ၊ ဝစီကံ၊ မေနာကံတည္းဟူေသာကံသံုးပါးျပစ္မွား၍ ဒုစရုိက္ကို က်ဴးလြန္ေနၾကသူမ်ားျဖစ္သည္။ သို႔ျဖစ္၍အျပစ္တရား၏ အခေသျခင္းဟူသည့္အတုိင္း ေနာက္ဆံုးတြင္အပါယ္လား ၾကမည့္သူမ်ား ျဖစ္ၾကသည္။ သို႔ေသာ္ဘုရားရွင္က လူကုိခ်စ္သနား၍ အပါယ္မွလြတ္ဖုိ႔အေရးသခင္ေယရႈကုိ ကြၽႏု္ပ္တို႔၏ ကုိယ္စားကားတိုင္၌ အေသခံကာအျပစ္ေၾကြးမ်ားဆပ္ေပးေစၿပီးျဖစ္သည္။ ထုိေၾကာင့္သခင္ေယရႈကိုယံုၾကည္ရုံမွ်ျဖင့္ ကြၽႏု္ပ္တို႔ အားအပါယ္မွလြတ္ေျမာက္ ခြင့္ေပးခဲ့ပါသည္။ ထုိေက်းဇူးထက္သာ၍ႀကီးမားေသာေက်းဇူးမရွိေတာ့ေပ။ မိတ္ေဆြအေနႏွင့္ ထုိေက်းဇူးတရားကုိဘုရားရွင္ထံမွ ခံစားရရွိၿပီလား၊ မရရွိေသးပါက ယခုပင္သခင္ခရစ္ေတာ္ကုိယံုၾကည္ျခင္းအားျဖင့္ ရယူခံစားႏိုိင္ပါသည္။

ခ်စ္ေသာစိတ္ႏွင့္ေပးပါ
(မႆဲ၊၂၆း၆-၁၃)တြင္၊ လူႏူတစ္ဦး၏အိမ္၌ကိုယ္ေတာ္ရွိေနစဥ္တစ္ခ်ိန္ကအလြန္ဆုိးခဲ့ဖူးေသာမိန္းမတစ္ဦးသည္ မိမိ၌ရွိ သည့္အဖိုးမ်ားစြာထုိက္ေသာဆီးေမႊးေက်ာက္ျဖဴခြက္တစ္လံုးကိုခဲြ၍ ကုိယ္ေတာ့္အေပၚ၌သြန္းေလာင္းခ်ေၾကာင္းေတြ႔ရသည္။ ထုိမိန္းမသည္ မိမိအေပၚကိုယ္ေတာ္ျပဳေသာေက်းဇူးတရားကုိသိမွတ္၍ ကိုယ္ေတာ္ရွင္အားခ်စ္ေသာစိတ္ႏွင့္မိမိ၌ရွိသည့္ အေကာင္းဆံုးေသာအရာကုိေပးျခင္းျဖစ္ပါသည္။ သို႔ေသာ္တပည့္ေတာ္တို႔သည္ ထုိမိန္းမျပဳေသာအမႈကိုနားမလည္၍ ထုိဆီေမႊးကိုအဖုိးမ်ားစြာႏွင့္ေရာင္း၍ ဆင္းရဲေသာသူတို႔အား ေပးစရာေကာင္းသည္ဟု အျပစ္တင္လ်က္ ေဒါသစိတ္ႏွင့္ ဆိုၾကသည္။

ရံဖန္ရံခါ ကုိယ္ေတာ္ကုိခ်စ္ေသာစိတ္ႏွင့္ ကြၽႏု္ပ္တို႔အေကာင္းဆံုးလုပ္ေဆာင္ေသာ္လည္းေကာင္း၊ ရွိသမွ်ကိုေပး ေသာ္လည္း၊ လူအမ်ားကနားလည္ခ်င္မွနားလည္ေပမည္။ လူအမ်ားနားလည္သည္၊ နားမလည္သည္မွာအေရးမႀကီးပါ။ ကိုယ္ေတာ္နားလည္ဖုိ႔ ရန္သာ၍အေရးႀကီးပါသည္။ ထုိမိန္းမ၏ေက်းဇူးသိေသာစိတ္၊ ခ်စ္ေသာစိတ္ႏွင့္လုပ္ေဆာင္ျခင္းကုိ ကုိယ္ေတာ္ရွင္သိျမင္ကာခ်ီးမြမ္း ေျပာဆိုရုံမက ေျမတျပင္လံုး၌ဧဝံေဂလိတရားေဟာေျပာရာတြင္ ထုိမိန္းမျပဳေသာ အမႈကိုၾကားေျပာရလိမ့္မည္ဟု မိန္႔ေတာ္မူပါသည္။ ကုိယ္ေတာ္သည္ ကြၽႏု္ပ္တို႔၏ေက်းဇူးသိေသာသေဘာႏွင့္ ခ်စ္၍ျပဳေတာ္မူ သမွ်ကုိလက္ခံ၍ ေကာင္းခ်ီးေပးပါသည။ ကုိယ္ေတာ္၏ ေက်းဇူးတရားကုိသိေသာသေဘာႏွင့္လုပ္ေဆာင္ေလေလ၊ ကိုယ္ေတာ္ ထံမွေက်းဇူးျပဳမႈကိုခံစားရေလေလ ျဖစ္ပါလိမ့္မည္။

ေမတၱာသက္ေသ
ေက်းဇူးျပဳျခင္းသည္ ေမတၱာရွိျခင္း၏သက္ေသလကၡဏာတစ္ပါးျဖစ္သည္။ ေမတၱာသဘာဝသည္ ဘုရားသခင္ ထံေတာ္မွ လာျခင္းျဖစ္သည္။ အေၾကာင္းမွာ ဘုရားသခင္ကုိယ္ေတာ္တိုင္က ခ်စ္ျခင္းေမတၱာျဖစ္ေပသည္။ သခင္ေယရႈကုိ ယံုၾကည္ျခင္းအားျဖင့္ ဘုရားသခင္၏သားသမီးျဖစ္သူတုိင္းတြင္ ခ်စ္ႏုိင္ေသာေမတၱာဗီဇကိုဘုရားသခင္ ထံမွရရွိထားၾကပါသည္။ သို႔ေသာ္ အာဒံ၏ဇာတိ သဘာဝကဖံုးအုပ္ထား၍ ကြၽႏု္ပ္တို႔မခ်စ္ႏုိင္ပါ။ ထုိေၾကာင့္ ခ်စ္ႏိုင္ဖုိ႔ဘုရားသခင္ထံမွ ခြန္အားေတာင္းခံပါ။ ဘုရားရွင္၏ မစမႈကုိရသည့္ အခါ အခ်င္းခ်င္းအေပၚတြင္ ခ်စ္ေသာစိတ္ႏွင့္ ေက်းဇူးျပဳပါ။

ထုိ႔ျပင္ မိမိအေပၚေက်းဇူးျပဳသူမ်ားကုိ ေမတၱာရွင္ဘုရားကုိ ေက်းဇူး ကန္းရာေရာက္ပါသည္။ ထုိေၾကာင့္ ဘုရားရွင္၏မစမႈအားျဖင့္ မိမိကိုယ္တိုင္ အျခားသူမ်ားကုိ ေက်းဇူးျပဳသည္သာမက မိမိအေပၚ ေက်းဇူးျပဳသူမ်ားကုိလည္း ေက်းဇူးမကန္းမိရန္ သတိျပဳရေပမည္။ ယေန႔ေက်းဇူးတရားကုိမသိမမွတ္ဘဲ အသက္ရွင္ေနၾကသူ မ်ားစြာ ထဲတြင္ ေက်းဇူးတရားကုိသိမွတ္၍ တုန္႔ျပန္အသက္ရွင္ျခင္းအားျဖင့္ ဘုရားရွင္၏ ေမတၱာသဘာဝကုိထပ္ဆင့္ျပန္႔ပြါးေစပါမည့္ အေၾကာင္း ေမတၱာႏွင့္အသိေပး ေဝငွလုိက္ပါသည္။

Dr.တင္ေမာင္ထြန္း-တရားေဒသနာ

Be the first to comment

Leave a Reply